= =20 = =20

	&nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; &nbs= p;

KALKINMA PLANLARINDANÜFUS VE GÖÇ OLAYI (Doğan CEYLAN) 2001 1. BEŞ YILLIK KALKINMA PLANINDA NÜFUS VE GÖÇ OLAYI (1963-67) Birinci beş yıllık kalkınma planında konu “YEN= 4; NÜFUS POLİTİKASI” başlığı altında ele alınmıştır. Buna göre; Bir zamanlar çok haklı sebeplerle kabul edilmiş olan nüfusu mümkün olduğu kadar hızlı artırma politikası bugünün şartlarına uygun değildir bu bakımdan bugünk&uum= l; politikanın nüfus planlamasını yasaklayan yön&uu= ml; hemen değiştirilecektir. Bu hem nüfus artış hızının biraz yavaşlamasını hem de ç= ocuk nüfus oranının küçülmesini sağlayacaktır Demografik hızların yukarıda tabloda belirtilen değerlerde seyretmesi halinde 1984 yılında 48.825 bin olacağı hesaplanan toplam nüfusun, 1989 yılında, 54.327 bine ulaşacağı tahmin edilmekledir. Beşinci Plan döneminde kaba ölüm hızının binde 9.0 dan b= inde 7,9'a indirilmesi ve özellikle bebek ölüm hızının da binde 83 den binde 65 dolaylarına düşürülmesi halinde doğuşta hayal ümidi süresinde artışlar olabilecek ve Beşinci Plan dönemi başında erkekler için 60.6. kadınlar için 65,5 yıl olan doğuşta ortalama hayat ümidi süresi dönem sonunda yaklaşık iki yıl artarak sırasıyla 62.8 ve 67.8 yıla yükselecektir. Doğurganlığın düşmesinin bir sonucu olarak. 0-14 yaş= ; grubunun toplam nüfus içindeki payırıda azalmalar gelecekte de devam edecektir. 1984 yılında bu nüfus grubunun payı yüzde 37.1 iken. Beşinci Plan dönemi sonunda % 35,5 e inecektir, İlk ve Ortaöğretim çağ nüfusunun 7-11. 12-17 yaş grupları payları Beşinci Plan döneminde de azalmaya devam edecektir. Ancak, yüksekokul çağı nüfus grubu (18-21 yaş grubu) payının. planlı dönem başlarındaki yüksek doğurganlığın etkisinin bir sonucu olarak Beşinci Plan dönemi ortalarına kadar artacağı daha sonraki yıllarda azalmaya başlayacağı = tahmin edilmektedir. Toplam nüfus içindeki payı 1970'li yılların bası= nda artmaya başlayan 15-64 yaş grubunun gelecek yıllarda = da bu eğilimi sürdüreceği, Beşinci Plan dönemi basında nüfusun yüzde 58,8'inin 15-64 ya' grubunda bulunacağı, plan dönemi sonunda ise bu nüfus grubunun payının yüz= de 60,4'e yükseleceği tahmin edilmektedir. 5. Plan döneminde yaşl&= #305; nüfusun payında önemli bir değişikliğin olmayacağı, toplam nüfusa oranının % 4’ünden biraz fazla olacağı tahmin edilmektedir. Toplam nüfus içinde 15-64 yaş grubunun payının artması, istihdam edilebildiği takdirde, yük azalacak 1980 yılında bin kişi kendisi dışında 762 ye bak= mak durumunda iken l989 yılında bu sayı 655 kişiye düşecektir. Bu dönemde Türkiye̵= 7;nin üzerinde durması gereken konu, 15-64 yaş grubuna daha fazla sayıda istihdam yeri açılması ve yaygın eğitim, hizmet öncesi eğitim, hizmet içi eğitim yolları ile bu kesimin işe yerleşmesinin sağlanmasıdır. 5. Beş Yıllık Kalkınma planında göç olayına yine şehirleşme ve yerleşme başlığı altında deyinilmiştir.Burada şu hususlar belirtilmiştir. = &= nbsp; İLKE VE POLİTİKALAR &= nbsp; Ekonomik ve sosyal yapıdaki gelişmeler ve nüfus artış hızı dolayısıyla 1965-75 dönemine kıyasla daha yavaş bir hızla da olsa şehirleşmen= in ve kırsal yapıdan şehirli yapıya geçişin devam edeceği beklenmektedir. 1983 yılında şehirlerde yaşayan nüfusun 21= ,6 milyona , şehirli nüfusun % 42,2 ye; 1984 yılında ise şehirli nüfusun 22,6 milyona ve şehirli nüfus oran= 05;n da % 46,3 e ulaştığı tahmin edilmektedir. 5. Plan döneminde şehirleşme hızının 1975-80 dönemindeki temposunu koruyarak yılda ortalama % 4,6 dolaylarında gerçekleşeceği tahmin edilmektedir. Pl= an dönemi içinde şehir ve kır nüfusunun eşitlenmesi ve plan dönemi sonunda toplam nüfusun % 52 sin= in şehirlerde yaşıyor olması beklenmektedir. Plan dönemi sonunda Türkiye nüfusu54 milyonu, şehirli nüfusun ise 28 milyonu bulacaktır. 5. plan döneminde nüfusu 20.000’i a#= 1;acak 40 yerleşim birimi olacağı, kır nüfusunun azalacağı, gelişmenin orta büyüklükteki şehirlerde olması beklenmektedir. = 6. BEŞ YILLIK KALKINMA PLANINDA NÜFUS VE GÖÇ MESELES&#= 304; (1990-94) = 1. N&= Uuml;FUS a)= Hedefler Ülke nüfusunun gelecek yıllarda hangi boyutlara ulaşacağının tahmin edilmesi, sosyal, ekonomik ve kültürel alanlardaki ihtiyaçların tesbiti ile çıkması muhtemel sorunların çözüm&= uuml;ne yönelik tedbir ve kararların önceden alınabilmesi bakımından büyük önem arz etmektedir. Yapılan tahminlere göre; 1990-1995 döneminde yıllık ortalama doğal nüfus artış hızı binde 21,6 , kaba doğum oranı binde 28,5 ve kaba ölüm oranı binde 6,9 olacaktır. Ülkemizin sosyal ve ekonomik gelişmişlik seviyesiyle bağdaşmayan yüksek bebek ölüm oranının= VI. Plan döneminde alınacak tedbirler neticesinde azalacağ= 5; ve plan döneminde yılda ortalama doğacak 1,7 milyon bebekt= en 87 bininin bir yaşını doldurmadan öleceği tahmin edilmektedir. Bebek ölüm oranında meydana gelecek azalmalar neticesinde doğuşta hayatta kalma ümidi yükselecektir= . Bu gelişmelere göre yapılan tahminler, Türkiye’nin toplam nüfusunun 1994 yılında 61,8 milyona yükseleceğini göstermektedir. Plan döneminde = 0-14 yaş grubunun payı azalacak, buna karşılık 15-64 = ve 65’in üstündeki yaş gruplarının paya, V. P= lan döneminde olduğu gibi artmaya devam edecektir. Bağımlı nüfusun azalmasıyla çalı#= 1;ma çağındaki nüfusun yükü azalacak ve bağımlılık oranı düşecektir. Eğitim çağındaki (7-21 yaş) nüfusun toplam nüfus içindeki payı, doğurganlığın azalmasına paralel olarak düşecektir. İlk,orta,Lise çağ nüfusunun a= zalmasına karşılık, önceki yıllardaki yüksek doğurganlığın etkisiyle yüksekokul ça= 7; nüfusunun payı artacaktır. Uzun dönemde yüksekok= ul çağ nüfus payının da azalma eğilimi göstereceği tahmin edilmektedir. b)= İlkeler ve Politikalar Kalkınmanın en önemli unsuru olan beşeri kaynağın niteliklerinin geliştirilmesi temel ilkedir. Nüfusun, istikrarlı bir ekonomik gelişme ve sosyal kalkınma hedefleriyle uyumlu bir yapıya ve artış hızına kavuşturulması esastır. Temel sağlık hizmetleri sistemi içinde ana-çocuk sağlığı ve aile planlaması hizmetlerini, hizmet açığı bulunan; özellikle doğurganlık, bebek ve anne ölüm oranları yü= ksek olan ve hizmetlerden yeterince faydalanamayan kesimlere ulaştırılmasına öncelik verilecek, hizmetin etkinliği ve sürekliliği sağlanacaktır. Hizmetlerin götürülmesinde, nüfus, kaynaklar, çevre, kültürel değerler, ve sosyo-ekonomik farklılıklarına, bu faktörlerin birbirleriyle karşılıklı ilişkilerini ve etkileşimlerini dikkate alan entegre yaklaşımlara özel önem verilecek= tir. Toplumu doğrudan ilgilendiren sektörel politika karar ve uygulamaları sırasında, nüfus yapısındaki gelişmeler bütün yönleriyle ele alınacaktır= . Bio-teknoloji alanındaki yeni gelişmeler, demografik yapıyı ilgilendiren yönleriyle takip edilerek bu alanda başlatılan uygulamalardan olumlu sonuç alınabilmesi için gerekli tedbirler alınacaktır. Demografi konusunda araştırma yapan ve eğitim veren kuruluşlar desteklenecek, nüfus politika ve programlarına yönelik periyodik araştırmalara ağırlık verilecektir. Nüfus programlarında, yönetim eğitim alanı= nda uzaman hale getirilmesine öncelik verilecektir. Hayati istatistikler ve nüfus sayımı sisteminin rasy= onel hale getirilmesi için gerekli&nbs= p; tedbirler alınacaktır. 2.GÖÇ (Yerleşme-Şehirleşme) a)Hedefler VI. Plan döneminde, şehirleşme hızını= n, V. <plan dönemine göre nisbi bir azalma ile ortala % 4.58 oranında gerçekleşeceği tahmin edilmektedir. Ş= ehir nüfusunun toplam nüfus içindeki payının dö= ;nem sonunda % 56,75’e ulaşması, kır nüfusu payının azalma eğilimini devam ettirmesi ve toplam şe= hir nüfusunun 35,1 milyon olması beklenmektedir. Plan dönemi başında 20 bin nüfusun üzerind= eki 218 yerleşme biriminin, dönem sonunda 235’e ulaşacağı; bu yerleşme birimlerindeki nüfus artışının yaklaşık 7 milyon kişi olacağı tahmin edilmektedir. Dönemler itibari= yle ortalama şehirleşme hızı: Dönem &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; = Hız(%) <= ![if !supportLists]>1980-84 &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; 5,14 <= ![if !supportLists]>1985-89 &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; 4,87 <= ![if !supportLists]>1990-94 &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; 4,58 = &= nbsp; b)= İlkeler ve Politikalar Şehirlerde yaşayan nüfusun şehir hayatına uygun bir yapıya kavuşturulması, yerleşme alanlarında kaliteli ve sağlıklı bir yaşam çerçevesi oluşturulması esastır. Yerleşme kademelenmesinin ülke çapında dengeli dağılımı için orta büyüklükteki (50.000-5000.000 nüfuslu) şehirlerin gelişmesinin desteklenmesi esastır. Öncelikle geliştirilmesi gereken yerleşme merkezleri tespit edilecektir. Büyük kentlerin, metropollerin ve metropolleşen yörelerin nüfuslarıın artacağı, ekonomik ve sosyal etkilerinin genişleyeceği, dikkate alınacaktır= . Bu yerlerde fiziki plan, arsa, altyapı, ulaşım, konut, eğitim, sağlık gibi alanlarda ağırlaşacağı anlaşılan sorunların hafifletilmesine çalışılacaktır. 7. BEŞ YILLIK KALINMA PALINDA NÜFUS VE GÖÇ MESELESİ (1996-2000) 6. Plan döneminde nüfus artış hızının yavaşladığı ve 1990-1995 döneminde yıllık ortalama olarak % 1,85 düzeyinde gerçekleştiği tahmin edilmektedir. Hızlı nüfus artışı, bireylerin refah artışından daha fazla pay alabilmesini ve ekonominin değişim sürecinin daha hızlı gerçekleşmesini engellemekte, sürdürülebilir kalkınma çabalarını güçleştirmekte, konut, sağlık, eğitim ve altyapıya olan ihtiyacı artırmaktadır. Ülke genelinde demografik yönden yapısal bir değişim olmakla birlikte bölgelerarası farklılıklar devam etmektedir. Ülkemiz özellikle son yıllarda yurtdışından göçlere, sığınmala= ra ve kaçak işçi akımına maruz kalmış= ve göç alan bir ülke niteliği kazanmıştı= ;r. Gelen kişilerin demografik, sosyal ve ekonomik niteliklerini belirle= yen istatistiklerin olmayışı, bu konu ile ilgili iktisadi ve sosyal politikaların geliştirilmesini güçleştirmektedir. Mevcut nüfus kayıt sistemi, altyapı ve organizasyon eksiklikleri nedeniyle kapsam yönünden etkin olamamıştır. 1985-90 döneminde 3.4 olarak saptanan toplam doğurganl= 05;k hızının 1994 yılında 2,69’a, bebek ölüm hızının binde 67’den 46,8’e, yıllık nüfus artış hızının ise %2= ,17 ‘den 1994 yılında 1,78’e düştüğü tahmin edilmektedir. 1990-1994 yılar&= #305; arasında nüfus üç ana yaş grubu itibariyle dağılımında 0-14 yaş grubu oranının %35,5’ten % 33’e düştüğü, 15-64 yaş grubunu oranının % 60,5’ten %62,5’e düştüğü, 65 ve üstü yaş grubunun oranını ise %4’den %4,5’e yükseldiği tahm= in edilmektedir. Aile planlaması hizmetlerinin gerçekleştirilmesi...önemini korumaktadır. Amaçlar, ilkeler, politikalar: Kalkınma i&ccedi= l;in gerekli olan insan kaynağının geliştirilmesi, nü= fus artış hızının yavaşlatılması ve sürdürülebilir kalkınma hedef ve politikalarıyla tutarlı bir nüfus yapısının oluşturulmas= 05; temel ilkedir. 7. plan dönemi sonunda, nüfus artış hızının %1,5’e ve toplam doğurganlık hızının 2,33’e düşeceği tahmin edilmektedir. Toplumun kalkınmışlık düzeyi ile bağdaşmayan yüksek bebek ölüm hızın= 05;n 7. Plan dönemi sonunda binde 35,3’e düşmesi ve doğuşta hayatta kalma ümidinin 69,1 yıla yükselm= esi beklenmektedir. Demografik göstergelerde ortaya çıkan bu değişmelere bağlı olarak, nüfusun üç= ana yaş grubunun toplam nüfus içindeki paylarında da değişmeler olacaktır. 0-14 yaş grubunun payı azalırken, 15-64 yaş grubu ile 65 ve üstü yaş gruplarının toplam nüfus içindeki payları artacaktır. Ülkemize göç edenler ile ilgili politikalar ve uygulamalar bir sistem içinde ele alınacaktır. Nüfus ve aile planlaması konularında kurumlararas= 05; iletişimi,eşgüdümü, uygulamada etkinliği ve sürekliliği sağlayacak... organizasyonlar geliştirilecektir. Ana-çocuk sağlığı ve aile planlaması hizmetlerinin götürülmesinde, hizmetten yeterince yararlanamayan kesimleri öncelik verilecek, hizmetin niteliği yükseltilecek, ulaşılabilirliği ve süreklili= 7;i sağlanacaktır. Plan döneminde yaklaşık 60 bin ailenin kamu yatırımlarının uygulanması sonucu yerleşim yerlerini terk etmek zorunda kalacakları ve bunlardan 15 bin ailenin devlet tarafından yeniden yerleştirilmelerini talep edecekleri tahmin edilmektedir. Ayrıca 5 bin civarında göçer a= ile, kırsal ya da kentsel alanlarda yerleşik yaşama geçm= ek için kamu kaynaklarından yararlanmayı beklemektedir. Bölgesel gelişme çalışmalarından... göç eğilimlerinin istikrarlı bir dinamiğe kavuşturulması hedeflerine&nbs= p; ulaşmak bakımından 7. plan döneminde yararlan&= #305;lacaktır. 8. BEŞ YILLIK KALKINMA PALNINDA NÜFUS VE GÖ&Ccedi= l; MESELESİ (2001-2005) Yıllık nüfus artış hızı ve doğurganlık hızında görülen tedrici düşüş devam etmekte, 1995 yılında 60,5 mily= on olarak tahmin edilen nüfusun 2000 yılı itibariyle 65,3 mil= yon olması beklenmektedir. 1995 yılında % 1,57 olduğu tahmin edilen yıllık nüfus artış hızının, 2000 yılında % 1,50’ ye düştüğü, toplam doğurganlık hızının ise aynı dönemde 2,69’dan 2,53R= 17;e gerilediği tahmin edilmektedir. Doğuşta heyette kalma ümidinin ise yaklaşık 1,1 yıl artarak 69,1 yıla ulaştığı tahmin edilmektedir. Genç bir nüfus yapısına sahip olan ülkem= izde 0-14 yaş grubu nüfusun payının 1995 yılında= ki % 32,8 seviyesinden 2000 yılında % 30’a gerilediği, bu= na karşılık aynı dönemde 15-65 ve 65+ yaş gruplarının payının artacağı tahmin edilmektedir. Sürdürülebilir bir kalkınmanın sağlanabilmesi için nüfus dinamikleri ile doğal kaynaklar, ekonomik faaliyetler, teknolojik gelişme, sosyal ve kültürel yapı arasındaki dengenin her seviyedeki plan= lama ve politika geliştirme süreçlerinde gözönü= ;nde bulundurulması ihtiyacı devam etmektedir. Merkezi bir nüfus kayıt sisteminin ülke genelinde uygulamaya konulması suretiyle hayati olaylara ilişkin veri toplama, izleme ve değerlendirme çalışmalarının etkin bir şekilde yapı= ;lması, ilgili kuruluşlar arasındaki bilgi akışı, işbirliği ve koordinasyonun güçlendirilmesi ihtiyacı önemini korumaktadır. Ülkemize yurt dışından gelen göçmen, sığınmacı ve kaçak işçilere ilişkin yeterli bir kayıt sisteminin oluşturulmamı= 51; olması sebebiyle, söz konusu kişilerin demografik ve sosyoekonomik özelliklerinin tespiti ve takibi mümkün olmamaktadır. Amaçlar, ilkeler ve politikalar Dengeli ve sürdürebilir kalkınma hedefi ile uyumlu b= ir nüfus yapısına ulaşmak amacıyla nüfusun eğitim, sağlık ve insangücü yönünden niteliklerinin iyileştirilmesi, yaşam kalitesinin yükseltilmesi ve bu alanlarda bölgeler ve yerleşim yerleri arasındaki farklılıkların giderilmesi temel ilkedir.<= /p> Nüfus dinamikleri ile doğal kaynaklar, ekonomik faaliyetl= er, teknolojik gelişme, sosyal ve kültürel yapı arasındaki denge her seviyedeki planlama ve politika geliştirme süreçlerinde dikkate alınacaktır. Nüfus artış hızındaki düşüş eğiliminin devam ederek, plan dönemi sonunda % 1,33’e, toplam doğurganlık hızının 2,3R= 17;e düşmesi ve toplam nüfusun 70,2 milyona ulaşması beklenmektedir. 2005 yılına kadar 0-14 yaş grubunun payının düşmeye devam edeceği, 15-64 ve 65+ ya&#= 351; gruplarının toplam nüfus içindeki payların= 5;n artacağı tahmin edilmektedir. Bebek ölümlerinin, 7. plan dönemi sonunda binde 28,8= seviyesine düşmesi beklenmektedir. Nüfus yapısındaki gelişmeleri izlemeye yön= elik araştırma faaliyetleri desteklenecektir. Ülkemize yurt dışından gelen göçmen, sığınmacı ve kaçak işçilerin demografik ve sosyoekonomik özelliklerinin tespiti ve takibine imkan verecek etkin bir kayıt sistemi geliştirilecektir. Üreme sağlığı ve aile planlaması hizmetlerinin temel sağlık hizmetleri ile bütünleştirilerek, kaliteli bir biçimde, yaşam boyu yaklaşımı içinde cinsiyet ayrımı yapılmadan sunulması sağlanacaktır. Nüfus hareketlerinin izlenmesi ve kamu hizmetlerinin etkinliğinin artırılması amacıyla, Merkezi Nüfus İdaresi Sisteminin (MERNİS), ülke düzeyinde ilgili kamu kuruluşları arasında bilgi alışveri&= #351;ine imkan verecek şekilde uygulamaya konulması için gerekli = hukuki ve kurumsal düzenlemeler süratle tamamlanacaktır. Nüfus kayıtlarının güncel ve güvenilir biçimde tutulabilmesi için mevcut sistemin açıklarını giderecek yeni modellerin de hayata geçirilebilmesine yönelik düzenlemeler yapılacakt&#= 305;r.l 1995-2000 yılları arasında şehirleşme hızının, yıllık ortalama olarak %4,7 seviyesinde gerçekleşeceği tahmin edilmektedir. 1994 yılın= da 34,4 milyon olduğu tahmin edilen kentsel nüfusun, 2000 yıl= ı sonunda 43,3 milyona ulaşarak toplam nüfusun % 66,4’ünü oluşturması beklenmektedir. 1995 yılınd= a 254 olan kentsel yerleşme birimlerinin 2000 yılında 309’a ulaşacağı, bu yerleşme birimlerindeki nüfusun yaklaşık 8,9 milyon olacağı tahmin edilmektedir. 1950’lerde hızlanmaya başlayan kentleşme olgus= u, büyük kentlerde yığılmalara neden olmuş, dengeli bir kentsel dağılım oluşamamışt= 5;r. Bu durum, önemli sosyal ve ekonomik yapı değişikli= 87;i sorunlarına ve hızla artan kentsel yatırım ihtiyaçlarına yol açmıştır. Ülkemizdeki kentleşme süreci , gelişmiş ülkelerden farklı olarak büyük ölçüde kent yoksulluğunun k&#= 305;r yoksulluğuna tercih edildiği bir göç olgusu olarak şekillenmiştir. 2000 yılı sonunda, % 23’ü İstanbul’da olmak üzere kentsel nüfusun %44’ünün , nüfusu bir milyonu aşan kentlerde yer alması beklenmeketedir. Fiziki planlama bağlamında bütüncül bir yaklaşım sağlanamamış, kısmi yaklaşımlar ise çoğu kez gerektiği ölçüde uygulamaya aktarılamamıştır.<= /p> Amaçlar,ilkeler ve politikalar 8. plan döneminde şehirleşme hızının, yıllık ortalama % 4,75 oranında gerçekleşeceği tahmin edilmektedir. 2000 yılın= da 43,3 milyon olduğu tahmin e= dilen kentsel nüfusun, 2005 yılı sonunda 54,7 milyona ulaşa= rak toplam nüfusun %78’ini oluşturması beklenmektedir. 2005 yılında kentsel yerleşme birimlerinin 345’ e ulaşacağı, bu yerleşme birimlerindeki nüfus artışının yaklaşık 11,4 milyon olması beklenmektedir. Hızlı kentleşme ve sosyal değişmenin yaşanmaya devam edeceği Plan döneminde , kültürel yozlaşmaya ve de= 7;er yargılarındaki aşınmaya fırsat vermemek amacıyla milli kültürün temel belirleyiciliği çerçevesinde kent ve kentlilik kültürünü= ;n oluşturulmasına dönük çalışmalar yapılacaktır. Kentlerimizdeki sosyal ve teknik altyapı yatırımlarını gerçekleştiren kurum ve kuruluşlar arasında eşgüdüm sağlanacakt= 5;r. = &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; KAYNAKLAR = 1.= I. Beş Yılık Kalkınma Planı(1963-1967)DPT yayını,Ankara 1967 2.= II. Beş Yılık Kalkınma Planı(1968-1972)T.B.M.M. Tutanak dergisi 3.= III. Beş Yılık Kalkınma Planı(1973-1977), DPT yayını,Ankara 1977 4.= IV. Beş Yılık Kalkınma Planı(1978-1983),DPT Yayını, Ankara, Nisan 1979 5.= V. Beş Yılık Kalkınma Planı(1985-1989)T.B.M.M. Tutanak dergisi. 6.= VI. Beş Yılık Kalkınma Planı(1990-1994), T.B.M.M. Tutanak dergisi,cilt 30 7.= VII. Beş Yılık Kalkınma Planı(1996-2000) 25 Temmuz 1995 tarih ve 22354 sayılı resmi gazete 8.= VIII. Beş Yılık Kalkınma Planı (2001-2005),DPT, Ankara 2000

İLKE VE POLİTİKALAR

&nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; KAYNAKLAR