9 Aralıkta yapacağımız basın açıklamasının birçok sebebi var elbet ama en önemlisi "müfettiş" unvanımızın "denetmen"e indirgenmesi. İşte size neden Ankara'da olacağını açıklayan bir meslektşımız.

-------------------

Benim Çocuklarım Var

Üçüncü yıl oluyor inandıramadım kendimi. Neden Ağrı’ya geldiğimi, körfezin sıcağını bırakıp insanın etini ısıran bu soğuğa neden katlandığımı, bırakın başkalarına kendime bile anlatamadım hala.

Dışarıda hava sıfırın altında yirmi derece.

Ben bu dereceleri sadece, hava durumlarında izledim dudaklarımı ısırarak yıllarca. Nasıl yaşanıldığına şaştığım bu coğrafyaya, günün birinde savrulmaya gönüllü olacağımı hiç aklıma getirmeden üstelik.

Otuz yıldan çok öğretmenlik yapmış annem müfettiş olmamı çok istedi. Müfettişliğin çilesini nereden bilsin? Elbet bilseydi istemezdi. Şimdi her bunaldığımda ya da annem her dara düştüğünde arayıp diyorum,

 “Bırakıp geleyim.”

Gönlü elvermiyor. Ondan bu kadar uzaklaşmışken ve kimin ne kadar ömrü var, bir bilmeceyken üstelik.

Bıraktıklarımdan bir başıma vazgeçmiş olsaydım eğer, bu zorlu coğrafyaya hırslarımla birlikte sadece kendimi taşımış oysaydım yada, karımı ve kızlarımı da mahkum etmemiş olsaydım kendi yurdumdaki bu sürgünlüğe, bilmiyorum çok daha kolay mı olurdu her şey?

En çok onların yüzüne bakarken kaçıyorum kendimden şimdi.

İsmimi en çok onlar için istiyorum geriye. Haklarıma en çok onlar için sahip çıkma derdindeyim. Mademki onları da taşıdım ve ortak ettim bu yolculuğa, her şeyden önce onlar için değsin istiyorum.

Çoğu zaman bir endişeyi dile getirmek için söylenir ve bugün de söylenmektedir. Belki de gitmemek için bulunmaz bir bahanedir.

“Benim çocuklarım var.”

Zaten bu yüzden ve onlar için 9 Aralık’ta Ankara’da olacağım.

T.ÖZGÜR